Wejdź w ciszę minionych wieków, gdzie ściany przemawiają kolorami wieczności. Zobacz malowidła, które jak okruchy światła przetrwały burze czasu — misternie ocalone przez ręce konserwatorów, niczym perły wydobyte z głębin zapomnienia.
5 czerwca 2025 roku o godz. 18.00 zapraszamy do Muzeum Okręgowego w Bydgoszczy na uroczyste otwarcie sali dawnego refektarza sióstr klarysek — miejsca, gdzie historia szeptem opowiada swoje tajemnice, a duch dawnych dni unosi się w powietrzu niczym cichy modlitewny śpiew. Ozdobą sali dawnego refektarza sióstr klarysek są odkryte podczas remontu budynku profilowane belki stropowe oraz unikalne polichromie datowane na lata 1616-1618. Malowidła przedstawiają cykl pasyjny, który stanowi szereg scen ilustrujących ostatnie wydarzenia z życia Jezusa Chrystusa.
Historia pierwszego żeńskiego klasztoru w Bydgoszczy rozpoczęła się w drugiej dekadzie XVII w., podczas panowania króla Zygmunta III Wazy. Dzięki hojnym donacjom konwent prowadził działalność do lat 30. XIX w. Przez kolejne dziesięciolecia dawne zabudowania kompleksu pełniły różne funkcje – mieściły sale szpitalne, przestrzenie biurowe – ostatecznie stając się częścią głównej siedziby bydgoskiego Muzeum.
Wieści o sensacyjnym odkryciu w gmachu MOB rozeszły się daleko poza granice miasta nad Brdą i zdążyły zainspirować szerokie środowiska naukowe i konserwatorskie. Nic więc dziwnego, że to właśnie Bydgoszcz będzie gospodarzem Ogólnopolskiej konferencji naukowej Życie w klasztorach żeńskich doby staropolskiej organizowanej przez Muzeum Okręgowe oraz Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Jej pomysłodawcą jest prof. dr hab. Jacek Maciejewski, Prorektor ds. Nauki UKW.
W programie sesji zaplanowanej na 5 i 6 czerwca pojawią referaty traktujące o klasztornych zwyczajach związanych z posiłkami codziennymi i świątecznymi, ale także wystąpienia odnoszące się do problematyki muzycznej, duchowości czy też kwestii dotyczących utrzymania dyscypliny, pełnienia urzędów oraz związków klasztorów żeńskich z ich bliższym i dalszym otoczeniem.
Słowa uznania należą się dla zespołu konserwatorskiego, który tworzą: Lesław Cześnik, Magdalena Gapińska, Piotr Kopciewicz, Magda Walasek. Współpraca: Kamil Ściesiński. Konserwacja w ramach pracy dyplomowej: Maria Juszkiewicz, Kamila Bucior, Dominika Piekarska (pod kierunkiem prof. dr hab. Roberta Rogala i Lesława Cześnika).
Stanisław Gazda