Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

Centrum Hiperbarii Tlenowej i Leczenia Ran zainaugurowało swoją
działalność podczas uroczystości z okazji Święta Wojskowej Służby Zdrowia.

Centrum Hiperbarii Tlenowej i
Leczenia Ran to pierwszy taki ośrodek w województwie. W całej Polsce
funkcjonuje 8 takich centrów. Dzięki nowoczesnym metodom w Centrum będzie
stosowane leczenie polegające na dostarczeniu do organizmu bardzo dużej ilości
tlenu w warunkach zwiększonego ciśnienia. Leczenie odbywać się będzie w
komorze, w której ciśnienie jest 2,5 krotnie większe niż atmosferyczne. Terapia
hiperbaryczna nie zastępuje antybiotykoterapii czy zabiegu chirurgicznego,
wspomaga jednak terapię określonych schorzeń. Kuracja stanowi część
kompleksowego leczenia wspomagającego stymulację gojenia ran i naprawę tkanek.
Do tej pory pacjenci z poważnymi schorzeniami byli kierowani do Gdańska,
Poznania lub Warszawy. Teraz dzięki nowoczesnemu sprzętowi będą mogli poddawać
się kuracji w Bydgoszczy. Kapsuła ważąca około 19 ton jednorazowo może leczyć
12 pacjentów, lub dwóch chorych leżących.

Hiperbaria
tlenowa wskazania ostre i przewlekłe

Leczenie przy
wykorzystaniu hiperbarii tlenowej polega na dostarczaniu do organizmu znacznej
ilości tlenu w warunkach podwyższonego ciśnienia, które przeważnie jest 2,5
krotnie wyższe od ciśnienia atmosferycznego (w zależności od procesu
terapeutycznego ciśnienie może być od 1,5 do ponad 3 razy wyższe). Proces
leczenia przebiega w komorze hiperbarycznej. Pacjenci podczas zabiegów (sprężeń)
oddychają mieszaniną oddechową składającą się w 100% z tlenu.

Podanie tlenu w
warunkach ciśnienia wyższego niż atmosferyczne skutkuje rozpuszczeniem w
surowicy krwi znacznie większej ilości tlenu przy znacznie zwiększonym
ciśnieniu parcjalnym. Zwiększona zawartość tlenu w surowicy zwiększa stopień i
obszar jego przenikania z naczyń kapilarnych. Dzięki temu tlen staje się
zdecydowanie bardziej dostępny dla uszkodzonych tkanek i to nawet w przypadku
poważnie utrudnionego dopływu krwi. Terapia tlenem hiperbarycznym przyspiesza i
poprawia proces gojenia się ran dzięki zwiększeniu aktywności makrofagów,
proliferacji fibroblastów, syntezy kolagenu, angiogenezy i przyspieszeniu
epitelizacji.

Innym ważnym skutkiem tlenoterapii hiperbarycznej
jest zmniejszenie obrzęku tkankowego. Efekt ten najczęściej tłumaczy się
zwężaniem naczyń z powodu wysokiego ciśnienia parcjalnego tlenu krwi tętniczej,
który skutkuje odwróceniem przepływu śródkapilamego i reabsorcji płynu
pozanaczyniowego do krążenia. Należy podkreślić, że terapia ta zabezpiecza również
mikrokrążenie przed wytrącaniem złogów białkowych i ich adhezji endotelialnej.

Do
najistotniejszych zalet hiperbarii tlenowej należy zaliczyć:

– dostarczanie
zwiększonej ilości tlenu do niedokrwionych i niedotlenionych tkanek i narządów,

–
przyspieszenie gojenia się ran oraz zmniejszanie
obrzęku tkanek,

–
poprawa krążenia krwi,

– wspomaganie
mechanizmów odpornościowych,

– działania
bakteriobójcze i bakteriostatyczne,

– przyspieszenie
eliminacji tlenku węgla.

Hiperbaria tlenowa
znajduje coraz więcej zastosowań terapeutycznych. Publikowane wyniki badań
jednoznacznie wskazują że lista wskazań będzie sukcesywnie rozszerzana.
Aktualna lista wskazań zawartych w rozporządzeniu Prezesa Narodowego Funduszu
Zdrowia z dnia 18.10.2011 r. przedstawiona jest poniżej.

Wskazania ostre:
–
choroba dekompresyjna,
–
zatory gazowe,
– zatrucie
tlenkiem węgla, methemoglobinemia,
–
martwicze zakażenie tkanek miękkich (beztlenowe
i mieszane),
– ostre
niedokrwienie tkanek miękkich, uraz mięśniowo-szkieletowy, uraz wielonarządowy
– zespoły kompartmentalne i następstwa urazów zmiażdżeniowych,
– oparzenia
termiczne (II stopień >10% u dzieci i III stopień > 20% u dorosłych),
–
nagła głuchota, głuchota po urazie akustycznym.

Wskazania przewlekłe:

–
popromienne uszkodzenie tkanek i narządów,

– trudno
gojące się rany, po wcześniejszym udokumentowanym niepowodzeniu leczenia innymi
metodami,

– zespół
stopy cukrzycowej,

– zakażenia skóry i
tkanki podskórnej,

–
rozlane, złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego,

– owrzodzenia
odleżynowe,

– owrzodzenie
troficzne kk. dolnych w przebiegu niewydolności żylnej,

– zapalenie,
martwica kości,

–
przeszczepy skóry zagrożone martwicą,

–
rekonstrukcja tkanek zagrożona martwicą,

– zakażenie
rany pourazowej,

– zapalenie
mostka, śródpiersia pooperacyjne, niestabilność mostka,

–
ropnie wewnątrzczaszkowe,

–
ropniak opłucnej,

–
ropień płuca,

–
ropień wątroby,

– promienica.

Podobnie jak w przypadku
zdecydowanej większości terapii również w przypadku terapii hiperbarycznej mamy
do czynienia z szeregiem przeciwwskazań uniemożliwiających lub ograniczających
zastosowanie tego rozwiązania.

Przeciwwskazania bezwzględne:

–
nieobarczona odma opłucnowa,

– stosowanie
leków: Adriamycyna, Cis-platyna, Bleomycyna, Disulfiram Przeciwwskazania
względne:

–
zakażenie górnych dróg oddechowych,

–
stany gorączkowe,

– ciąża,

–
padaczka,

–
niewydolność serca,

–
astma oskrzelowa, rozedma płuc, POCHP,

–
przebyte operacje zatok, ucha, klatki
piersiowej,

–
rozsiana choroba nowotworowa,

–
zapalenie nerwu wzrokowego,