Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!


Centrum Hiperbarii Tlenowej i Leczenia Ran zainaugurowało swoją
działalność podczas uroczystości z okazji Święta Wojskowej Służby Zdrowia.

Centrum Hiperbarii Tlenowej i
Leczenia Ran to pierwszy taki ośrodek w województwie. W całej Polsce
funkcjonuje 8 takich centrów. Dzięki nowoczesnym metodom w Centrum będzie
stosowane leczenie polegające na dostarczeniu do organizmu bardzo dużej ilości
tlenu w warunkach zwiększonego ciśnienia. Leczenie odbywać się będzie w
komorze, w której ciśnienie jest 2,5 krotnie większe niż atmosferyczne. Terapia
hiperbaryczna nie zastępuje antybiotykoterapii czy zabiegu chirurgicznego,
wspomaga jednak terapię określonych schorzeń. Kuracja stanowi część
kompleksowego leczenia wspomagającego stymulację gojenia ran i naprawę tkanek.
Do tej pory pacjenci z poważnymi schorzeniami byli kierowani do Gdańska,
Poznania lub Warszawy. Teraz dzięki nowoczesnemu sprzętowi będą mogli poddawać
się kuracji w Bydgoszczy. Kapsuła ważąca około 19 ton jednorazowo może leczyć
12 pacjentów, lub dwóch chorych leżących.

Leczenie przy
wykorzystaniu hiperbarii tlenowej polega na dostarczaniu do organizmu znacznej
ilości tlenu w warunkach podwyższonego ciśnienia, które przeważnie jest 2,5
krotnie wyższe od ciśnienia atmosferycznego (w zależności od procesu
terapeutycznego ciśnienie może być od 1,5 do ponad 3 razy wyższe). Proces
leczenia przebiega w komorze hiperbarycznej. Pacjenci podczas zabiegów (sprężeń)
oddychają mieszaniną oddechową składającą się w 100% z tlenu.

Podanie tlenu w
warunkach ciśnienia wyższego niż atmosferyczne skutkuje rozpuszczeniem w
surowicy krwi znacznie większej ilości tlenu przy znacznie zwiększonym
ciśnieniu parcjalnym. Zwiększona zawartość tlenu w surowicy zwiększa stopień i
obszar jego przenikania z naczyń kapilarnych. Dzięki temu tlen staje się
zdecydowanie bardziej dostępny dla uszkodzonych tkanek i to nawet w przypadku
poważnie utrudnionego dopływu krwi. Terapia tlenem hiperbarycznym przyspiesza i
poprawia proces gojenia się ran dzięki zwiększeniu aktywności makrofagów,
proliferacji fibroblastów, syntezy kolagenu, angiogenezy i przyspieszeniu
epitelizacji.

Innym ważnym skutkiem tlenoterapii hiperbarycznej
jest zmniejszenie obrzęku tkankowego. Efekt ten najczęściej tłumaczy się
zwężaniem naczyń z powodu wysokiego ciśnienia parcjalnego tlenu krwi tętniczej,
który skutkuje odwróceniem przepływu śródkapilamego i reabsorcji płynu
pozanaczyniowego do krążenia. Należy podkreślić, że terapia ta zabezpiecza również
mikrokrążenie przed wytrącaniem złogów białkowych i ich adhezji endotelialnej.

Do
najistotniejszych zalet hiperbarii tlenowej należy zaliczyć:

  dostarczanie
zwiększonej ilości tlenu do niedokrwionych i niedotlenionych tkanek i narządów,

  
przyspieszenie gojenia się ran oraz zmniejszanie
obrzęku tkanek,

  
poprawa krążenia krwi,

  wspomaganie
mechanizmów odpornościowych,

  działania
bakteriobójcze i bakteriostatyczne,

   przyspieszenie
eliminacji tlenku węgla.

Hiperbaria tlenowa
znajduje coraz więcej zastosowań terapeutycznych. Publikowane wyniki badań
jednoznacznie wskazują że lista wskazań będzie sukcesywnie rozszerzana.
Aktualna lista wskazań zawartych w rozporządzeniu Prezesa Narodowego Funduszu
Zdrowia z dnia 18.10.2011 r. przedstawiona jest poniżej.

Wskazania ostre: 
  
choroba dekompresyjna, 

  
zatory gazowe, 

  zatrucie
tlenkiem węgla, methemoglobinemia, 

  
martwicze zakażenie tkanek miękkich (beztlenowe
i mieszane),

– ostre
niedokrwienie tkanek miękkich, uraz mięśniowo-szkieletowy, uraz wielonarządowy
– zespoły kompartmentalne i następstwa urazów zmiażdżeniowych, 

  oparzenia
termiczne (II stopień >10% u dzieci i III stopień > 20% u dorosłych), 

  
nagła głuchota, głuchota po urazie akustycznym.

Wskazania przewlekłe:

  
popromienne uszkodzenie tkanek i narządów,

  trudno
gojące się rany, po wcześniejszym udokumentowanym niepowodzeniu leczenia innymi
metodami,

  zespół
stopy cukrzycowej,

  zakażenia skóry i
tkanki podskórnej,

  
rozlane, złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego,

  owrzodzenia
odleżynowe,

  owrzodzenie
troficzne kk. dolnych w przebiegu niewydolności żylnej,

  zapalenie,
martwica kości,

  
przeszczepy skóry zagrożone martwicą,

  
rekonstrukcja tkanek zagrożona martwicą,

  zakażenie
rany pourazowej,

  zapalenie
mostka, śródpiersia pooperacyjne, niestabilność mostka,

  
ropnie wewnątrzczaszkowe,

  
ropniak opłucnej,

  
ropień płuca,

  
ropień wątroby,

   promienica.

Podobnie jak w przypadku
zdecydowanej większości terapii również w przypadku terapii hiperbarycznej mamy
do czynienia z szeregiem przeciwwskazań uniemożliwiających lub ograniczających
zastosowanie tego rozwiązania.

Przeciwwskazania bezwzględne:

  
nieobarczona odma opłucnowa,

stosowanie
leków: Adriamycyna, Cis-platyna, Bleomycyna, Disulfiram Przeciwwskazania
względne:

  
zakażenie górnych dróg oddechowych,

  
stany gorączkowe,

  ciąża,

  
padaczka,

  
niewydolność serca,

  
astma oskrzelowa, rozedma płuc, POCHP,

  
przebyte operacje zatok, ucha, klatki
piersiowej,

  
rozsiana choroba nowotworowa,

  
zapalenie nerwu wzrokowego,

   klaustrofobia.

Adres mailowy: obiektywnabydgoszcz@gmail.com